De tijd van "Als je vriendin het uitmaakt, heb je pech" is allang voorbij. Nu zijn ze veranderd en hebben ze nieuwe projecten. Hun motto is evolueren en nooit stilstaan . Daarom zijn 'La Unión' – Rafa Sánchez, Luis Bolín en Mario Martínez – in hun bloeiperiode geëvolueerd van een groep die zorgvuldig werd aangestuurd door multinationals naar een groep die via het internet naar onafhankelijkheid streeft.
Moe maar met hun kenmerkende energie behouden Rafa Sánchez, Luis Bolín en Mario Martínez hun enthousiasme om door te gaan met het creëren van muzikale content.
In Mexico hebben ze bewezen dat La Unión als band nog lang niet is uitgespeeld en dat er nog veel meer in het verschiet ligt. Daarom zullen ze blijven werken aan hun eigen plekje in de huidige, gefragmenteerde muziekscene, met als doel uit te groeien tot een moderne en innovatieve indieband. Ze zijn vastberaden om te blijven vechten en hun stempel te drukken, zelfs in kleine zalen, met nieuwe geluiden en door zichzelf steeds opnieuw uit te vinden.
Ze hebben ook nog een aantal belangrijke optredens in de planning staan, zoals die op 25 juli in het Vicente Calderón-stadion. Met hun twee delen van "Hip-Gnosis" richtten ze hun eigen platenlabel op. Het was 2013, en opnieuw bewogen ze zich in verschillende richtingen.
Ze beweren de enige Spaanse band uit de jaren 80 te zijn die nog steeds actief is in Mexico (waar Spaanse rockmuziek ooit verboden was). Ze bevestigen hun toewijding aan muziek en het creëren van nieuwe dingen, wat ze stilistische mobiliteit noemen. Ze noemen David Bowie als voorbeeld hiervan, van het vermogen om jezelf opnieuw uit te vinden. Op dit nieuwe pad, zo stellen ze, zullen ze het doen. Dat hun muziek zal klinken als reggaeton.
Ze zijn trots op hun carrière van 30 albums , het resultaat van een uniek en onherhaalbaar historisch traject binnen de context van de hedendaagse Spaanse muziek.
We kijken ernaar uit om hun muziek weer te horen, hun recitals bij te wonen en weer mee te trillen, en een tijd te herinneren die we niet willen vergeten.